De Col de la Schlucht
Op 1.139 meter en twintig minuten van het chalet is de Schlucht de natuurlijke toegangspoort tot de bergkammen. De pas markeert de grens tussen de Vogezen en de Elzas: aan de ene kant het beboste dal van Gérardmer, aan de andere kant de steile afdaling naar Munster en de vlakte. De hoogtetuin van Haut-Chitelet, twee kilometer verderop, verzamelt 2.700 soorten bergplanten van over de hele wereld.
Over de kammen rijden
Vanaf de Schlucht loopt de weg zuidwaarts langs de „chaumes”, de open hoogweiden die het massief zijn kenmerkende aanblik geven. Hohneck, Markstein, Grand Ballon: elke top biedt een eigen uitzicht over de Elzasvlakte en het Zwarte Woud. Reken op twee uur rijden zonder stops tot de Grand Ballon, maar trek er een hele dag voor uit — u stopt voortdurend.
De boerderijherbergen
Langs de kammen liggen de „fermes-auberges”, werkende bergboerderijen die de „repas marcaire” serveren: hartige taart, gerookte varkensnek, roïgabrageldi, boerenmunster en bosbessentaart. Deze familiebedrijven zijn een plaatselijke instelling; reserveer de dag ervoor, zeker in het weekend.
Goed om te weten
De Route des Crêtes is tussen de Hohneck en de Markstein van november tot april gesloten, afhankelijk van de sneeuw; het traject wordt dan een langlaufgebied. In de zomer zijn er veel fietsers: wees voorzichtig in de afdalingen. Op de hoogweiden kan zelfs in augustus snel mist opkomen.
Van grens tot panoramaweg
De pasweg werd tussen 1842 en 1869 aangelegd, maar het was de nederlaag van 1871 die van de Schlucht een bijzondere plek maakte: tot 1918 vormde de pas de grens tussen Frankrijk en het Duitse Keizerrijk, met grenspost en douaniers. Beide landen lieten er spoorlijnen naartoe lopen — de tram van Gérardmer, ingehuldigd op 29 juni 1904 aan Franse zijde, en de tandradbaan van Munster, geopend op 13 mei 1907 aan Duitse zijde en in 1914 stilgelegd. De huidige D 417 volgt aan beide kanten datzelfde tracé.
Het Sentier des Roches
In 1910 geopend door Henri Strohmeyer, destijds voorzitter van de Club Vosgien, vertrekt het Sentier des Roches vanaf de Col de la Schlucht en loopt langs de rotswand richting het Frankenthal. Het is een van de spectaculairste routes van het massief: loopbruggen, in de rots gehakte treden, leuningen boven de afgrond. Het vraagt een vaste tred en stevige schoenen, en is af te raden bij nat weer of ijzel. Reken op drie uur heen en terug. Een familiewandeling is het niet, maar wellicht wel het mooiste wandeluur van de Vogezen.
